Het klein patrimonium van Dampicourt

30. Sint Joris
kruisbeeld

Gedateerd van 1756 en uit kalksteen van de
streek.
Het heeft een vierkante schacht met neergeslagene ribben. Het
staat op een altaar. Op de basis van de schacht is een bekend schouwspel te
zien van St. Joris welke de draak velt. Oorspronkelijk was een kapiteel boven
op de schacht geplaatst. Wegens een breuk in het gesteente, werd 1925 het
kapiteel vervangen door een stenen kruis, versierd met een bloemenpatroon. Dit
kruis is waarschijnlijk in categorie te plaatsen van de kruizen der
gerechtigheid, of kruis van Beaumont. Voor het eerst toegekend in 1182, wordt
het “Recht van Beaumont” in 1383 over de hele Gaume verspreidt. Dit recht
verleent aan de dorpelingen de vrijheid om zelfstandig ieder jaar hun
burgemeester en schepenen te kiezen. De kruizen van Beaumont, of ook wel
genaamd “kruis van de vrijheid”, worden overal in Gaume opgericht. St. Joris,
welke de draak velt, zou dus als symbool kunnen dienen, zijnde het nieuwe
recht welke het oude systeem velt.

31. Kruis van de
Missie

Het staat rue aux Haies en zou uit 1887 of 1897
dateren. Vroeger gebeurde het veelvuldig dat, in gedachte, een kruis met een
boom of een bron verbonden was. Inderdaad, de Keltische en Romeinse gewoonten
verheerlijkten deze goddelijke natuurlijke elementen als een verbinding van de
aarde met de hemel. De predikers van onze streken begrepen snel dat, eerder
dan dit heidense geloof te ontkennen, het beter was om dit in de christelijke
leer te bewerken. De bevoorrechte bomen waren de eik, de linde en de
kastanjeboom; soorten welke algemeen als heilzaam beschouwd werden. Een van de
bekendste bomen van België werd niet ver van hier in 1954 omgehakt; het was de
eerbiedige spijkerlinde van Dampicourt, welke voor de trap van de kerk
stond.

32. De “potale” mijlpaal
OLV van de velden.

Hij wordt in 1943
opgericht door de christelijke vrouwelijke landbouw jeugd, waarvan de
onderwijzeres van de vrije school, Agnes Gustin, verantwoordelijk was. Van
1943 tot 1963, wordt ieder jaar op 15 augustus een processie georganiseerd na
het avond gebed met een rustpauze op deze plaats. “Potale” is een Waalse term
welke een kleine nis aanduidt, voor een beeldje o.a. van O.L.V..

33.
Standbeeld van het Heilige Hart
Tijdens de lente van
1919, stuurt de abt Meunier, pastoor van de parochie, een rondschrijven met
het verzoek aan de gezinshoofden om hun wens uit te drukken om het dorp
Dampicourt tot het goddelijk hart van Jezus gewijd te zien en een monument ter
zijner eer op te richten op de plaats Mathon. Deze lijst draagt 94
handtekeningen., zijnde ongeveer de totaliteit van al de gezinshoofden. Het
standbeeld wordt opgericht en gezegend door de deken Brasseur, in aanwezigheid
van veel priesters en gans de bevolking. Het gietijzeren standbeeld wordt in
Vaucouleurs (Frankrijk) gegoten en is 1,90 m hoog.

34. Place
André JOANNES

Memoriaal
ingehuldigd door de gemeente Rouvroy in december 1994, ter nagedachtenis van
André Joannes en zijn echtgenote Marie Jacquemin. Dit monument herinnert aan
de vrijgevigheid en hun betrokkenheid bij de sport en de jeugd van de
gemeente.

35. Sint Joris kerk
Het bouwjaar
van de eerste dorpskerk is onbekend, maar er wordt verondersteld dat zijn
eerste vestiging tijdens de middeleeuwen zou plaats gevonden hebben. Getuige
daarvan zijn verschillende christelijke grafstenen gelegen naast de
Merovingische begraafplaats (4de – 5de eeuw).
In 1839 is de toestand
van de kerk in zulk een slechte staat, dat er dringende belangrijke
herstellingswerken uitgevoerd moeten worden. Om deze omvangrijke
herstellingswerken uit te voeren, wordt er een nieuwe steengroeve geopend op
de plaats genoemd “La Ronde Table”. Het is in deze steengroeve dat er in 1864
een reptiel uit het jurasiek tijdperk gevonden werd, een plésiosaure, … een
hele belevenis!
In 1842 zijn de herstellingswerken beëindigd en op 18
december 1842 wordt de nieuwe kerk ingewijd door de deken van Virton.
Op het vlak van het patrimonium zijn er verschillende zaken op te merken:

Twee zeer oude grafstenen:
– In zandsteen, deze van Pierre
Dulory, ridder en heer van Aigremont en Maton en zijn vrouw Agnès de Cugnon
(gestorven resp. in 1579 en 1587).
– In zwart marmer, deze van de
gravin Marie Claire François de Suys, Dame van gedeeltelijk Dampicourt,
Montquintin en Couvreux.
Beelden waarvan een beeld uitzonderlijk is
:
Een maagd van de 14de eeuw, in gotische stijl, en die door de
kunstgeschiedkundigen algemeen aanzien wordt als zijnde een zuster van de
mooiste maagden van Champagne, Vlaanderen, de streek van Luik en de
Rijnstreek. Haar oorsprong is ons onbekend. Ze is uit steen gebeeldhouwd en
overdekt door een moderne polychroom verf.
Een standbeeld van St. Joris
van de 19de eeuw, in gepolychromeerd hout.
Een biechtstoel eind 18de
eeuw en een spreekstoel uit de 19de eeuw zijn geklasseerd.

36.
De oude gemeentelijke gemengde school.
In 1874, wordt
de gemeente Dampicourt eigenaar van een terrein voor de bouw van een school.
De werken zijn beëindigd in juli 1879. Het geheel moderne complex bevat : een
klas van 82 m2, een woonst voor de leraar, een moestuin, het gemeentekantoor,
een trouwzaal.
Tijdens de 1ste wereldoorlog veranderen de Duitsers de
school in een ziekenzaal voor eerste hulp. In 1987 wordt het gebouw
gerestaureerd om als gemeentekantoor te dienen alsmede als lokalen van de
OCMW. Hij wordt op 18 december 1988
ingehuldigd.

37. De pastorie.
Tijdens de
eerste helft van de 19de eeuw en tot het begin van de 20ste eeuw, wordt dit
kleine leengoed van de Aigremont te Mathon, bewoond door de familie d’Huart.
Op 22 november 1902 wordt het zuidelijk gedeelte van het Aigremont gebouw,
door de barones de Bonhomme, weduwe van baron d’Huart, verkocht aan de Franse
zusters van de Visitatie. Deze laten in 1907 een ruime woning oprichten voor
de aalmoezenier. Tot voor enkele jaren, was dit gebouw nog bewoond door de
pastoor van het dorp. De laatste bewoner was pater Champenois, pastoor van
Dampicourt van 1959 tot 1993.

38. Sint Anna
kapel

Vanaf midden 17de eeuw, was hier al een
kluizenaarskapel: de kapel Sint Anna werd waarschijnlijk tijdens de grote pest
opgericht (1636). De Sint Anna kapel wordt in 1794 vernield door het Franse
revolutionaire leger. In 1841 wordt een nieuw kapel gebouwd aan de overkant
van de weg tegenover de oude kluizenaarskapel. Weldra bleek de kapel te klein
voor het groot aantal gelovigen. Ze werd weer afgebroken en vervangen door een
groter gebouw, de kapel van heden, ingehuldigd en gezegend in 1926. Vroeger,
was 26 juli een feestdag te Dampicourt tijdens dewelke niemand werkte. Vanaf
1926 verenigde een processie een groot aantal gelovigen; deze processie
verliep van de kerk tot de kapel. In 1970 wordt de processie, alsmede de vrije
dag afgeschaft uit veiligheidsredenen. Het standbeeld van de kapel is van het
trinitariële type en gemaakt van gepolychromeerd hout.

47.
Het kruis van Beauregard
Het herinnert aan een
tragische dood. Op 31 oktober 1837, komt Jean Baptiste Lhommel terug van
Florenville met paardenkar. Opgeschrikt door het gekras van raven, wordt de
kar door het paard in de gracht geworpen en zijn bestuurder dodelijk gewond.
Het originele kruis is in 1940 vernield en vervangen door een betonnen kruis
in 1942.

Deze beschrijvingen zijn zichtbaar voor ieder monument
van het dorp.