Het klein patrimonium van Harnoncourt

21. Fontein Sint
Rochus

De legende vertelt dat St Rochus, tijdens zijn tocht
door Harnoncourt getroffen werd door de pest. Hij waste zich in het water van
de fontein, en was plotseling genezen. Daardoor werd aan het water wonderbare
krachten toegeschreven. Dit volksgeloof is des te geloofwaardiger, omdat
Harnoncourt steeds gevrijwaard is gebleven van de pest, zelfs tijdens de
pestepidemie van 1636, tijdens dewelke deze ziekte een ware ravage
teweegbracht in de streek.
Het feest van St Rochus werd gevierd op de
avond van 15 augustus in het lokaal van de openbare fontein. De eerste fontein
werd in 1911 vernield, de tweede begin jaren 60. Het St Rochus standbeeld,
werk van de beeldhouwer Fernand Tomasi, is opnieuw te bewonderen aan de
vroegere wasplaats van 1976. Op het bekken van het fronton is een schouwspel
te zien van de bewoners van Harnoncourt welke water brengen aan de mensen van
Saint-Mard, tijdens de epidemie.

22. De oude
school

In het jaar 1828 is deze school door Louis Hubert de la
Fontaine, graaf van Harnoncourt, opgericht. In 1866 bezoeken 20 jongens en 20
meisjes de school. De school zal achtereenvolgens gemeentehuis van
Harnoncourt worden tot op 1/1/1977, datum van de fusie van de gemeenten,
vervolgens gemeentehuis van Rouvroy tot in 1988. Thans herbergt het gebouw de
gemeentelijke bibliotheek.

23. De vroegere
gemeenteschool

In 1877 beslist de gemeenteraad om de school
uit te breiden. De werken zijn in 1881 beëindigd.
Waarom een torentje.
De kerk van Rouvroy was ver verwijderd van Hanoncourt; daarom deed de toren
van de school dienst om de gelovigen naar de mis te roepen en tevens om de
brandweer op te roepen in geval van brand.

24. Kruis van de
Paquis

De oorsprong van het kruis is terug te vinden bij de
vrijstelling van Harnoncourt door de wet van Beaumont op 1 oktober 1369.
Door deze vrijstelling verkreeg de gemeente verschillende weilanden
afgebakend door de Mersan, velden van de prior, de Ton, de Romeinse weg van
Mageroux en de heerlijkheden ten noorden.
Het kruis kan dus
gerangschikt worden bij de “vrijheidskruisen” of “kruis van Beaumont” ter
herinnering aan het verlenen van de vrijheid en rechten aan de burgers door de
landsheer.

25. Kruis Saussus
Kruis in
gesmeed ijzer met een wit geschilderde Christus. Vroeger waren langs de Ton
boomgaarden van wilgen (sausen) voor vlechtwerken. Een andere mogelijke
oorsprong is de naam Henri Sauci. In 1774 plant deze bewoner van Saint-Mard
wilgen langs de Ton op de plaats van dit kruis. Vervolgens evolueert de naam
Sauci in Saussus. In de omgeving van dit kruis was er een weg welke naar de
molen van Radru leidde. Deze weg is nu verdwenen. Hij werd door de
burgermeester Philippe Herman verwijderd tijdens de Franse
revolutie.

Deze beschrijvingen zijn zichtbaar voor ieder
monument van het dorp.